Wegens de aanhoudende hitte dit voorjaar werd het clubkampioenschap van BRC Kennemerland doorgeschoven tot na de zinderende wielersportzomer van 2026. Geïnspireerd door prachtige overwinningen van ‘MvdP’ en ‘DV’ in Frankrijk, stonden er maar liefst een kleine 30 renners aan de start voor dit clubkampioenschap editie 2026 op de ‘Montmartre’ van Beverwijk.
Dat het een strijd ging worden was vooraf duidelijk. Met renners als Thomas Jonker (recente winnaar van het critérium in Santpoort), Patrick Stam, Merih HaileMariam, oud winnaar in Assendelft Stefan Appelman, strandhaas Sebastiaan ten Zeldam, Tijdrijder Ruud Bakker en nog velen anderen wist het veeltalige publiek al dat hier niets werd weggegeven.
Tijdens de wedstrijd over 80 minuten en drie ronden ging het meteen hard. De ‘kasseien’ op ons eigen ‘Montmartre’ van Beverwijk werden tot diep in de voegen losgebeukt, alsof Parijs nooit ver weg was. Konijnen kwamen uit hun holen vandaan, keken verdwaasd in de rondte om zo snel mogelijk weer diep in de grond te verdwijnen. Het was vooral Merih Hailemariam die de boel opstookte om sprinter Jonker al vroeg in de koers te lossen.
“Ik moest een paar keer zelf het gat dichtrijden” mijmerde de latere winnaar nog na in zijn gang naar het podium. “Als je als sprinter bekend staat wil niemand meer met je rijden…. het is alsof je thee gaat drinken bij je schoonmoeder.., niemand gaat met je mee”. Toch lukte het niemand om Jonker vandaag eraf te krijgen, echter Jonker zat daardoor nog niet op rozen.
Want we weten allemaal nog dat Patrick Stam in zijn beste dagen een heel peloton erop kan leggen. Bij DTS zullen ze dat nooit vergeten. Stam was dan ook de stille sluipmoordenaar die het trucje ooit geleerd van springleermeester Koper met glans toepaste: lang stil achterin blijven, krachten sparen en Jonker alles laten oplossen. Het leek te werken…
Vanuit de laatste bocht kwamen de mannen zij aan zij op de streep af, Hailemariam in hun kielzog meenemend. Merih hard de lachende derde kunnen worden, echter de sprintkwaliteiten van deze twee kanonnen is zo hoog dat hij alleen maar aan de poeperds kon ruiken. Stam en Jonker bleven naast elkaar… nog 50 meter, 40, 30…. Jonker een paar centimeter ervoor maar Stam sprintte vanuit de sprint, en nogeens vanuit de sprint naar hogere snelheden, gepikt van MvdP.
Nog 10 meter.. Jonker op 30 centimeter voorsprong, en wat Stam ook probeerde.. het was Jonker die de winst naar zich toetrok onder luid applaus van het vele publiek rondom de finishstraat. Hailemariam op korte afstand derde. Wielrennen van de bovenste plank op zomaar een woensdagavond. “Dit was mijn kans… alles klopte” aldus een glunderende Stam. Hij vervolgde “Jonker is de te kloppen man. En dat hij het hier waarmaakt na zo een zware strijd is pure klasse”.
Een terechte kampioen waar BRC Kennemerland blij mee is.
Bij de klasse 3 eveneens een mooi podium: Giuliano Rolfini wint enigzins een beetje tot eigen verbazing (“mijn profiel is niet echt helemaal afgestemd op de Montmartre van Beverwijk, maar alla… Ik heb zitten afzien als een beer, maar als je die streep ziet dan gaat alles los”) voor Sjors van Eerden, die nog een ultieme jump probeerde drie ronden voor het einde. “Ik dacht ik verras ze, weg was ik het luchtledige in…. en toen keek ik om en zag ik al die bleke smoeltjes op mijn wiel. Alles voor niets. Weg droom, geen beker voor Sjors”. Good old Hans Schelvis als actief bestuurslid derde! Ook hier een prachtig podium.
Dank aan de voltallige jury, de EHBO, aan de geweldige inschrijfster/gastvrouw en onze fotograaf KJvT. En natuurlijk dank aan het vele publiek!
